Interview Rob de Bolster, Casemanager dementie

Zorg voor mensen met dementie, de professionals aan het woord

Daar zat ik dan, aan mijn huiskamertafel, uitkijkend over het plein. Het was zomer en iedereen was luchtig gekleed. Ik heb een laptop en een mobiele telefoon, ik ben casemanager dementie in coronatijd.

Dat had ik me niet voorgesteld, toen ik begin 2020 bij Lyvore begon. Ik dacht veel bij mensen thuis te komen of hen op mijn kantoor te spreken. Over de vragen en moeilijkheden die er kunnen ontstaan, als familie merkt dat er iets veranderd is in het gedrag van moeder of vader. Het geheugen is niet meer in orde, vragen worden steeds herhaald, of de stemming is veranderd. Soms is er al een huisarts of geriater bij betrokken geweest. En deze heeft de diagnose dementie gesteld. Dat kan nog in de beginfase zijn. Dan mag je al een aanmelding bij de casemanager doen. Aanmelden mag (telefonisch of schriftelijk) door mantelzorgers zelf. We krijgen ook aanmeldingen van huisartsen en geriaters.

Dan kan de casemanager dementie hulp bieden. Ik luister, stel vragen en denk mee. Er komen emoties bij kijken, het is een ingrijpend proces. Ik heb een pakket aan mogelijkheden bij de hand. Veel mensen hebben al informatie van het internet gehaald, folders en boeken gelezen. Bijvoorbeeld van Alzheimer Nederland. Adviezen gaan over: respect, bewegen, uitdaging zoeken en niet overvragen.

Het is nu september en de situatie is veranderd. Ik kom wel weer bij mensen thuis, met in achtneming van de 1,5 meter regel en de richtlijnen van het RIVM. Er is angst om het virus te krijgen en om het door te geven. Dus ik ben voorzichtig.

De casemanager kan al in een vroeg stadium betrokken worden, maar dat kan ook in een later stadium zijn. Geheugenproblemen hoeven niet direct tot moeilijke situaties te leiden. En de familie of andere mantelzorgers kunnen de situatie dan nog goed hanteren. Informatie, advies, begrip kan dan helpend zijn, bijvoorbeeld in het Alzheimercafé. Ik bekijk de situatie en zie waar de kracht van mensen ligt en waar hulp nodig is en geboden kan worden. Hulp kan bestaan uit: een vrijwilliger die thuiskomt, of samen gaat wandelen. Onder ander via de SWOS. Of een professionele begeleider, aan huis, of in een Ontmoetingscentrum. Dan denk ik aan de King Arthur Groep of aan Lyvore. Het doel is: zo lang mogelijk thuis blijven wonen. De verschillende thuiszorgorganisaties hebben ook een belangrijke rol. Zij kunnen de persoonlijke zorg overnemen, van ’s morgens vroeg tot in de avond. En in noodgevallen in de nacht.

De gemeente Soest kan ondersteuning bieden vanuit de Wet maatschappelijke ondersteuning. Er vindt dan een keukentafel gesprek plaats, waar vraag en aanbod bekeken wordt. Als er 24 uurs zorg nodig is, stelt de overheid dat er een aanvraag Wet langdurige zorg moet worden gedaan. Daarin wordt de zorg bekostigd, voor de chronische hulp aan huis, of in een instelling. De casemanager kan helpen bij deze aanvragen.
De reacties die ik krijg naar aanleiding van de gesprekken, variëren van: we hebben de situatie onder controle, tot: fijn dat ik hulp krijg en er niet meer alleen voor sta.

Dit interview is onderdeel van de reeks Zorg voor mensen met dementie, de professionals aan het woord. Deze reeks is uitgebracht vanuit Ketenzorg Dementie Baarn-Soest in het kader van Wereld Alzheimerdag op 21 september 2020. Ketenzorg Dementie Baarn-Soest zorgt voor de ondersteuning van inwoners in Baarn en Soest met dementie en de mensen daar om heen.